Τενοντίτιδα μακράς κεφαλής δικεφάλου

Η τενοντίτιδα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου είναι μια φλεγμονή του τένοντα που εκτείνεται από το άνω μέρος του βραχιονίου οστού, περνάει από το μεσοβραχιόνιο αύλακα και εισέρχεται στην άρθρωση του ώμου. Πρόκειται για έναν τένοντα που, εκτός από την κάμψη του αγκώνα, συμβάλλει ενεργά στη σταθεροποίηση της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης, ιδιαίτερα σε κινήσεις υπερέκτασης και στροφής.

Η υπερφόρτιση, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις και οι συνυπάρχουσες παθήσεις του ώμου (όπως υπακρωμιακή πρόσκρουση ή αστάθεια) ευνοούν την εμφάνιση αυτής της τενοντίτιδας.

Τα πιο συνηθισμένα σημεία και ενοχλήσεις περιλαμβάνουν:

• Πόνο στο πρόσθιο τμήμα του ώμου, που μπορεί να αντανακλά στον βραχίονα

• Δυσφορία ή κάψιμο σε κινήσεις με υπερέκταση, στροφή ή ανύψωση του χεριού

• Ευαισθησία στην πίεση πάνω από τη μεσοβραχιόνιο αύλακα

• Πόνος κατά τη ρίψη, άρση ή ώθηση αντικειμένων

• Μηχανικοί ήχοι ή “σκάλωμα” στην εμπλοκή του τένοντα

• Σε ορισμένες περιπτώσεις, μείωση δύναμης ή τάση αποφυγής της κίνησης

Η φλεγμονή του τένοντα μπορεί να είναι μεμονωμένη ή να συνυπάρχει με τενοντοπάθειες του στροφικού πετάλου.

• Επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου (π.χ. αθλητές ρίψεων, κολυμβητές, εργάτες)

• Μυϊκή ανισορροπία ή αστάθεια της ωμοπλάτης

• Ανεπαρκής ενεργοποίηση του στροφικού πετάλου

• Σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης

• Κακή στάση και εργονομικές συνήθειες

• Ανεπαρκής αποκατάσταση μετά από τραυματισμό ώμου

Είναι μια συχνή παθολογία σε αθλητές και επαγγελματίες που χρησιμοποιούν έντονα τον άνω κορμό.

Η φυσικοθεραπεία αποτελεί την πρώτη επιλογή θεραπείας, με στόχο την ανακούφιση του πόνου, μείωση της φλεγμονής, επαναφορά της κινητικότητας και πρόληψη υποτροπής.

Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει:

• Κλινική αξιολόγηση της κινητικότητας, της σταθερότητας και της λειτουργικότητας

• Manual therapy και κινητοποίηση της ωμοπλάτης και της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης

• Τεχνικές αποσυμπίεσης του υπακρωμιακού χώρου

• Θεραπευτικά μέσα όπως TECAR, LASER, shockwave ή υπέρηχος για την αναλγησία

• Ασκήσεις ενεργοποίησης και ενδυνάμωσης του στροφικού πετάλου

• Διατάσεις θωρακικών και πρόσθιων μυών που συμβάλλουν σε εμπλοκή

• Επανεκπαίδευση κινητικού ελέγχου και σταθεροποίησης ωμοπλάτης

• Οδηγίες για εργονομία, τροποποίηση δραστηριοτήτων και πρόληψη υποτροπής

Η αποκατάσταση είναι σταδιακή, και με την κατάλληλη καθοδήγηση, οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν πλήρως στις δραστηριότητές τους εντός 4–8 εβδομάδων.