Η ακρωμιοκλειδική άρθρωση, που ονομάζεται επίσης άρθρωση AC, βρίσκεται στο πάνω μέρος του ώμου όπου συναντιούνται η κλείδα (λαιμός) και το υψηλότερο τμήμα της ωμοπλάτης. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτήν την άρθρωση στο σώμα, αλλά η αρθρίτιδα στην άρθρωση AC είναι στην πραγματικότητα πιο συχνή από την αρθρίτιδα στη μεγάλη άρθρωση του ώμου.
Τα σημάδια και τα συμπτώματα της αρθρίτιδας ακρωμιοκλειδικής τείνουν να επιδεινώνονται σταδιακά. Ο πόνος μπορεί να φαίνεται ότι καλυτερεύει αλλά έπειτα επιστρέφει χειρότερα.
Πολλοί άνθρωποι αποδίδουν αρχικά τον πόνο στον ώμο ή δυσκαμψία στην έλλειψη άσκησης ή στη γήρανση. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η κατάλληλη τροποποίηση της δραστηριότητας και η θεραπεία μπορεί μερικές φορές να επιβραδύνουν ή να εξαλείψουν την εξέλιξη των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας ακρωμιοκλειδικής. Με αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι μπορούν να προφυλαχτούν από άλλα προβλήματα στις αρθρώσεις των ώμων που μπορεί να προκύψουν από αρθρίτιδα AC, όπως η τενοντίτιδα και το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής.
Πολλοί άνθρωποι αναπτύσσουν αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής καθώς γερνούν.
Ο σοβαρός τραυματισμός ή η χειρουργική επέμβαση μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην άρθρωση AC και τελικά να οδηγήσει σε αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής, αν και τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν για μήνες ή ακόμη και πολλά χρόνια αργότερα.
Οι άνθρωποι που περνούν πολύ χρόνο ανυψώνοντας αντικείμενα μπορούν να βιώσουν «μίνι-τραύμα» στις αρθρώσεις των ώμων τους και είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής. Άτομα που έχουν περάσει χρόνια στην άρση βαρών ή συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως το χόκεϊ, μπορεί επίσης να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής.
Η κακή ευθυγράμμιση των οστών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαχωρισμού των ώμων, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα εμφάνισης αρθρίτιδας ακρωμιοκλειδικής. Άλλες συγγενείς καταστάσεις, μεταβολικές διαταραχές και επεισόδια ουρικής αρθρίτιδας ή σηπτικής αρθρίτιδας μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο.
Ο χόνδρος εξασθενεί με την ηλικία, γι’ αυτό η αρθρίτιδα σε όλες τις αρθρώσεις είναι πιο συχνή σε ηλικιωμένους. Πολλά μεσήλικες και μεγαλύτεροι εμφανίζουν αρθρίτιδα στις αρθρώσεις AC, αν και πολλοί δεν έχουν οδυνηρά συμπτώματα.
Όπως το ύψος και το χρώμα των μαλλιών, ο κίνδυνος επώδυνης αρθρίτιδας επηρεάζεται από τα γονίδια. Δεν είναι γνωστό ακριβώς πόσο τα γονίδια επηρεάζουν την ανάπτυξη της αρθρίτιδας AC.
Ποια η θεραπεία της αρθρίτιδας ακρωμιοκλειδικής;
Πολλές μη χειρουργικές θεραπείες, όπως η ξεκούραση, η φυσιοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή, μπορούν να ελέγξουν τον πόνο που σχετίζεται με την αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής. Όταν οι μη χειρουργικές θεραπείες αποτυγχάνουν να ανακουφίσουν τον επίμονο, μέτριο έως σοβαρό πόνο, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να εξεταστεί ως επιλογή.
Καμία εξέταση δεν μπορεί να διαγνώσει οριστικά την αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής, οπότε οι γιατροί χρησιμοποιούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για να αποκλείσουν άλλες πιθανές πηγές πόνου, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων στροφικού πετάλου ή εκφυλιστικής νόσου του τραχήλου της μήτρας, που μπορεί να προκαλέσουν πόνο.
Τα σημάδια και τα συμπτώματα της αρθρίτιδας ακρωμιοκλειδικής τείνουν να επιδεινώνονται σταδιακά. Ο πόνος μπορεί να φαίνεται ότι καλυτερεύει αλλά έπειτα επιστρέφει χειρότερα.
Όχι. Αν και τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν, η τενοντίτιδα αφορά τον τένοντα (συνήθως του υπερακανθίου), ενώ η αρθρίτιδα επηρεάζει την ίδια την άρθρωση.
Η ακτινογραφία βοηθά στην αξιολόγηση του εύρους εκφύλισης. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, προτείνεται μαγνητική για έλεγχο συνοδών βλαβών.
Η φθορά δεν αναστρέφεται, αλλά τα συμπτώματα μπορούν να μειωθούν ή και να εξαλειφθούν με φυσικοθεραπεία.
Ναι, με κατάλληλες ασκήσεις και προσοχή στην τεχνική. Αποφεύγονται κινήσεις υπερέκτασης ή πίεσης πάνω από το ύψος του ώμου.
