Αρθρίτιδα αγκώνα

Η αρθρίτιδα του αγκώνα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που επηρεάζει την άρθρωση μεταξύ βραχιονίου, ωλένης και κερκίδας. Αν και είναι λιγότερο συχνή από την αρθρίτιδα ισχίου ή γόνατος, μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, δυσκαμψία και λειτουργική δυσκολία, περιορίζοντας σημαντικά τις κινήσεις της άνω άκρου.

Ανάλογα με την αιτία, μπορεί να είναι:

• Οστεοαρθρίτιδα (εκφυλιστική μορφή – λόγω φθοράς)

• Ρευματοειδής αρθρίτιδα (αυτοάνοσης προέλευσης)

• Μετατραυματική αρθρίτιδα (ως επιπλοκή κατάγματος ή εξαρθρήματος)

• Ψωριασική ή ουρική αρθρίτιδα (συστηματικής αιτιολογίας)

Η αρθρίτιδα στον αγκώνα μπορεί να εκδηλωθεί με:

• Πόνο κατά την κίνηση ή σε ηρεμία

• Δυσκαμψία το πρωί ή μετά από ακινησία

• Οίδημα και ευαισθησία στην περιοχή της άρθρωσης

• Μειωμένο εύρος κίνησης (δυσκολία στην κάμψη ή έκταση)

• Αίσθηση “κρίσης” ή “τριξίματος” στην κίνηση

• Αδυναμία μεταφοράς βάρους ή πίεσης στο άνω άκρο

• Σε χρόνιες περιπτώσεις, παραμόρφωση της άρθρωσης

Η επιβάρυνση της άρθρωσης, χωρίς παρέμβαση, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη δυσλειτουργία.

• Επαναλαμβανόμενη καταπόνηση του αγκώνα σε εργασία ή άθληση

• Προηγούμενος τραυματισμός ή κάταγμα στην περιοχή

• Φλεγμονώδεις νόσοι όπως ρευματοειδής ή ουρική αρθρίτιδα

• Γενετική προδιάθεση ή προχωρημένη ηλικία

• Κακή κινητική αποκατάσταση μετά από ορθοπαιδική επέμβαση

Η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται συνήθως σταδιακά, ενώ οι φλεγμονώδεις μορφές έχουν κυκλικό χαρακτήρα εξάρσεων και υφέσεων.

Η φυσικοθεραπεία αποτελεί βασικό εργαλείο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την ελάττωση του πόνου και την πρόληψη της επιδείνωσης. Ο στόχος είναι να διατηρηθεί ή να αποκατασταθεί η κινητικότητα, να βελτιωθεί η μυϊκή λειτουργία και να αποφευχθεί η δυσκαμψία.

Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει:

• Αξιολόγηση της κινητικότητας, της ευαισθησίας και της μυϊκής συμμετρίας

• Manual therapy και κινητοποιήσεις για αποκατάσταση του εύρους κίνησης

• Θερμοθεραπεία ή κρυοθεραπεία, ανάλογα με το στάδιο φλεγμονής

• Θεραπευτικά μέσα όπως TECAR, υπέρηχος, LASER ή μαγνητικά πεδία

• Στοχευμένες ασκήσεις διατάσεων και ενδυνάμωσης των εμπλεκομένων μυών

• Ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και σταθεροποίησης του άνω άκρου

• Επανεκπαίδευση καθημερινών κινήσεων και εργονομικές συμβουλές

• Εκπαίδευση του ασθενούς στη διαχείριση πόνου και ενεργητική πρόληψη

Η προσέγγιση διαφέρει ανάλογα με την αιτία της αρθρίτιδας και τη φάση της νόσου (οξεία, υποξεία, χρόνια).