Τενοντοελυτρίτιδα de Quervain

Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain είναι μια φλεγμονώδης πάθηση που προσβάλλει τους τένοντες δύο μυών του αντίχειρα — του μακρού απαγωγού (abductor pollicis longus) και του βραχέος εκτείνοντα (extensor pollicis brevis). Οι τένοντες αυτοί διέρχονται μέσα από ένα κοινό έλυτρο (ένα προστατευτικό θήλακα) στην πλάγια πλευρά του καρπού, κοντά στη βάση του αντίχειρα.

Όταν το έλυτρο φλεγμαίνει ή στενεύει, η κίνηση των τενόντων γίνεται δύσκολη, επώδυνη και “σκαλώνει”, προκαλώντας πόνο στην κερκιδική πλευρά του καρπού, δηλαδή στο σημείο του καρπού κάτω από τον αντίχειρα.

Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain εμφανίζεται με:

• Πόνο στον καρπό, κοντά στη βάση του αντίχειρα

• Επιδείνωση του πόνου κατά την κίνηση του αντίχειρα ή την περιστροφή του καρπού

• Οίδημα ή ευαισθησία στην πλάγια πλευρά του καρπού

• Αίσθηση «τριξίματος» ή τριβής στην κίνηση του αντίχειρα

• Αδυναμία σύλληψης ή στροφής αντικειμένων (π.χ. άνοιγμα βάζου, κράτημα παιδιού)

• Σε προχωρημένα στάδια: πόνος ακόμα και σε ανάπαυση ή τη νύχτα

Η κλασική δοκιμή Finkelstein (κάμψη του αντίχειρα μέσα στη γροθιά και κάμψη του καρπού προς τα μέσα) προκαλεί έντονο πόνο στην πάσχουσα περιοχή.

• Επαναλαμβανόμενες κινήσεις αντίχειρα/καρπού (γράψιμο, smartphone, σήκωμα παιδιών)

• Υπέρχρηση σε επαγγέλματα με λεπτές κινήσεις χεριών

• Μηχανικό stress από άσκηση ή εργασία

• Εργασία με πληκτρολόγιο/ποντίκι ή χειρισμό βαριών εργαλείων

• Ορμονικές μεταβολές (συχνό σε γυναίκες μετά τον τοκετό ή την εμμηνόπαυση)

• Τραυματισμός ή χρόνια καταπόνηση των τενόντων

Η πάθηση αφορά κυρίως ενήλικες γυναίκες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άντρες, ειδικά σε περιβάλλοντα έντονης χειρωνακτικής καταπόνησης.

Η φυσικοθεραπεία αποτελεί τον βασικό άξονα συντηρητικής θεραπείας της τενοντοελυτρίτιδας, με σκοπό:

• Τη μείωση φλεγμονής και πόνου

• Την αποκατάσταση της φυσιολογικής ολίσθησης των τενόντων

• Την πρόληψη χρόνιας δυσλειτουργίας

Η θεραπεία περιλαμβάνει:

• Αξιολόγηση της λειτουργικότητας του αντίχειρα και του καρπού

• Manual therapy για απελευθέρωση συμφύσεων στο έλυτρο

• Τοπικές τεχνικές αποσυμφόρησης μαλακών μορίων

• Θεραπευτικά μέσα όπως TECAR, υπέρηχος, laser ή shockwave

• Ασκήσεις κινητικότητας και διατάσεων του αντίχειρα

• Προοδευτική ενδυνάμωση των μυών του αντίχειρα και του πήχη

• Εκπαίδευση σε εργονομικές κινήσεις και τροποποίηση καθημερινών συνηθειών

• Αντιφλεγμονώδης υποστήριξη με κρυοθεραπεία και ανάπαυση

• Χρήση νάρθηκα αποφόρτισης, όταν είναι απαραίτητο

Με συνέπεια και καθοδήγηση, η κατάσταση αντιστρέφεται πλήρως σε διάστημα 4–8 εβδομάδων, ανάλογα με τη βαρύτητα.